Jelle de Jachtteckel

 De Teckel werd van oorsprong gebruikt voor de jacht op dassen en vossen, vandaar de ouderwetse benaming Dashond. Steeds vaker wordt er door mensen getest of de Teckel, die zij bezitten, ook de jachteigenschappen bezit die bij een Teckel horen..........

Oke, misschien wordt het dus eens tijd of Teckel Jelle ook de naam Dashond verdient.
De cavia's in huis en de konijnen in de tuin kunnen niet ingezet worden, Jelle weet dat je daar met je Teckelpootjes en Teckeltandjes vanaf moet blijven. Wat dan?

Daarop besloot ik een berg wilde dieren in te zetten, in alle soorten en maten in alle kleuren van de regenboog. Dan maar kijken wat zijn jachtinstinct met hem doet.
Zo gezegd zo gedaan er werden een paar kilo wilde dieren in de keuken losgelaten.
Ja, in de keuken. Buiten ligt er immers een flink pak sneeuw en het vriest!

De Teckel begint aan de jacht

De inmiddels gespannen Teckel wordt losgelaten....hij heeft allang gezien wat daar op de grond ligt en kan niet wachten om er zijn tanden in te zetten.

Hij spot zijn eerste slachtoffer

Daar ziet hij zijn eerste slachtoffer. Hij pakt heb bij zijn poot, trekt aan zijn staart en hapt in zijn oor. Niet gek wanneer je weet dat het slachtoffer een olifant is.
De olifant wordt versleept van de keuken naar de woonkamer, daar vindt de worsteling plaats. Toch weet de Teckel uiteindelijk te winnen en gaat bovenop de olifant liggen!!

De Teckel wint van de olifant!

Later op de avond wordt de olifant ontdaan van zijn staart, ledematen en oren. Zojuist heeft hij geprobeerd de ogen eruit te bijten en nu trekt hij al de ingewanden naar buiten!

Ja, ik heb een echte jachtteckel!!

Het begin van 2013

Inmiddels zitten we al weer enkele weken in het nieuwe jaar.
Dat begin van het nieuwe jaar is toch wel vreemd voor een kleine teckel.

Zo moet er al dagen van te voren herrie gemaakt worden. En als meneer ergens een hekel aan heeft dan is het herrie. Gillende kinderen, rammelende aanhangwagens, skateboards...noem maar op. En dus ook vuurwerk.
Na iedere knal volgt er een blaf...rust!
Zodra we buiten zijn vind meneer het klappen niet meer zo erg, hij laat zich niet storen tijdens zijn rondjes.

Oudjaarsavond 2012:
Meneer ligt languit in/over zijn mand. Hij heeft er een gewoonte van gemaakt om zijn achterpoten over de rand van de mand te hangen. Lekker lui hangen, een beetje spelen met de bal en niet te vergeten zo nu dan een snoepje. Een prins heerlijk teckelleven!

Om twaalf uur staan de mensen op en wordt er gezoend. Jelle weet niet hoe snel hij uit zijn mandje moet komen....hij wil ook meedoen!
Uiteraard krijgt mijn mannetje ook een aai en een paar flinke pakkerds. Gelukkig nieuwjaar!

Vervolgens gaan we vuurwerk kijken. Vanwege de regen lekker voor het raam. Jelle instaleerd zich op de vensterbank en kijkt iedere vuurpijl geintreseerd na. Van blaffen is geen sprake meer...meneer heeft het nu even druk.

Fijne Feestdagen!

Fijne Feestdagen!

 

 

Teckel Jelle in Winterberg

Vorig jaar bracht Teckel Jelle een week door in Limburg.
Ook dit jaar besloten we in december nog een weekje door te brengen in een bungalowpark, de keuze viel op een park in Winterberg.
Nu doet de naam Winterberg natuurlijk al vermoeden dat er zich winterse taferelen voor kunnen doen, maar we hadden ons niet voorbereid op sneeuw....veel sneeuw...heel veel sneeuw.

Net voordat we de snelweg zouden verlaten begonnen de eerste vlokjes te dwarrelen en voordat we de ingang van het park hadden bereikt lag er een flinke laag sneeuw op de straten.
Met gevaar voor eigen leven haalde we in het receptiegebouw de sleutel op en gingen we op zoek naar onze bungalow. Uiteraard achterin het park, hoog op de berg :-)
Onze bungalow was van alle gemakken voorzien en zag er prima uit.
Teckel Jelle heef zich de gehele week prima vermaakt.




Ik pak alle sneeuwvlokjes

Zoek plaatje

Mag ik naar buiten????

Teckel Quirine vermist

Teckelmensen hebben allemaal dezelfde tic. Het maakt niet uit of ze elkaar kennen of niet, zodra het woord teckel valt is het ijs gebroken en kan er naar lieve lust gekletst worden.

Naast het leggen van het grote lood hebben we als teckelliefhebber nog een angst ergens diep in ons binnenste....stel je voor dat je takkie kwijt raakt!

Op 3 oktober gebeurde het Letty een teckelliefhebster in de buurt van Noordwijk/ Katwijk.
Teckel Quirine zag een meeuw en dacht: "Dat is de mijne.." en zo verdween ze achter een duin en begon de nachtmerrie.
Inmiddels is het half december en Quirine lig nog steeds niet thuis in haar mandje.
Ze is wel een aantal keren gespot, maar tot een succesvolle vangpoging is het nog niet gekomen.
Op diverse fora wordt er melding gemaakt van haar vermissing en enkele loyale hondenvrienden hebben zoekacties georganiseerd.

Vanavond is het sinterklaasavond en terwijl teckel Jelle bij de kachel en vlakbij zijn mandje zijn warme winterjas uitpakt lopen ergens in Noordwijk een teckel en haar baasje.
Niet samen zoals het hoort, maar op zoek naar elkaar.........

Niet dat ik de illusie heb dat mijn blog een ver bereik heeft, maar gewoon omdat alle beetjes kunnen helpen:

Vermist sinds 3 oktober ruwhaar teckel Quirine.
Ze is zwartgetijgerd met tan (= zwart, met bruine poten en snoet en witte vlekjes over het zwart).
Heeft donkere ogen met onderaan in linkeroog stukje blauw.
Ze draagt een vlooienband en een (destijds) roze Rogz halsband.
Ze is 4 jaar oud en gesteriliseerd en gechipt.
Ze is zoekgeraakt in de zeereep langs het strand ten zuiden van Noordwijk tussen strandopgangen A en B. Voor het laatst gezien zondag 2 dec in het bosgebied tussen de Golfclub Noordwijk en de Duindamse Slag en mogelijk op 3 dec op de Oude Zeeweg in Noordwijk bij de Alg. begraafplaats

N.B. Quirine is schuw geworden en bang voor grote honden!

Wanneer u iets weet of haar heeft gezien of gevonden, bel alstublieft!
06 - 47 440 372 of 06 - 252 66 172
En mijn Jelle? Die heb ik mijn zijn poot op zijn hart laten beloven dat hij nooit, maar dan ook nooit weg zal lopen.


Teckel Quirine

Ochtendritueel

Nu het 's ochtends toch echt nog donker is wanneer je wakker wordt. Het soms eigenlijk al te koud is om een teen van onder het dekbed buiten te steken. Wordt opstaan een stukje moeilijker.
Gelukkig is er iedere ochtend een troostmomentje voor me. Een momentje waarop ik me, inmiddels gedouched en aangekleed iedere morgen verheug.....
mijn ochtendritueel met Jelle!

Iedere avond kruipt hij heerlijk in zijn benchje of in zijn mand (waar hij zelf zin in heeft) vervolgens dek ik hem onder en krijgt hij nog iets lekkers.
Zodra ik 's morgens de keukendeur open doe is meneer wakker.
Soms helemaal opgedraaid in zijn fleecedeken doet hij pogingen zijn benchje uit te komen.
Eerst worden, gepaard met een flinke geeuw, de voorpoten gestrekt, vervolgens de achterpoten.
En dan komt dat kleine, warme, verfrommelde, kwispelende hondje naar mij. Kruipt het graag zo dicht mogelijk tegen me aan en gaat heerlijk op zijn rug liggen.
Samen controleren we dan of alle onderdelen wakker zijn....zijn de oren wakker? Is het buikje wakker?, zijn de pootjes wakker? is het bekkie wakker?
Wanneer we er samen zeker van zijn dat alles wakker is, rolt meneer zich om en gaat bij de voordeur zitten, tijd voor een blokje om!

Slapen kan hij in alle standen

Buikpijn

Zou het weekend dan toch te vermoeiend zijn geweest?
Gistermiddag leek er nog niets aan de hand, we gingen nog even wandelen en meneer deed zijn behoeften.
Maar rond vijf uur ging het mis.
Jelle ging helemaal kromlopen, staartje tussen zijn benen en waterige oogjes die me hulpeloos aankeken. Oei, dat is buikpijn!
Eten wilde meneer niet meer en wandelen ook niet. Gras eten, dat wilde hij dan weer wel!

Getverderie, net nu ik 's avonds les moest gaan geven. Hoe kun een klein ziek teckeltje nu alleen thuis laten? Niet dus! Mijn vader werd opgetrommeld om op hem te passen.
Vrolijk was hij wel toen mijn vader binnenkwam, maar al snel stak de buikpijn weer op.
Zijn buikje rommelde erop los en hij was zelfs te onrustig om op de bank te liggen.
Nadat ik thuis was toch nog maar een rondje proberen te lopen. Meneer dook gelijk op het gras af en begon als een koe te kauwen.
Pppffff, moet je zo de nacht in? Toch maar de dierenarts bellen?
Eindelijk kwam er een beetje verlossing en moest ie overgeven (jammer dat het op het witte kleed moest).
Met een lekker warm fleecekleed de bench in en lekker slapen. (Zoals mam zegt: Wat slaapt dat lijdt niet).

Vanmorgen had meneer zich zo in zijn fleecedeken gewikkeld dat hij bijna uit de bench viel. En daar kwam zijn kleine verfrommelde koppie. Een geeuw, voorpoten uitrekken, achterpoten uitrekken....en een dikke knuffel! Mijn mannetje voelde zich een stuk beter.
Lekker naar buiten voor een ouderwetse wandeling en een grasdrol :-)
En bij terugkomst....had meneer honger! Mijn mannetje is weer de oude, gelukkig!!