woensdag 25 januari 2012

Wintersport 2012

Al heel wat jaartjes geleden besloten mijn ouders de zomervakantie eens te verruilen voor een vakantie in de sneeuw. Zo werden fanatieke skiers. Minstens 1 maal per jaar worden de latten ondergebonden en de bergen van Oostenrijk bedwongen.


Het meest gehoorde bezwaar dat ik hoorde toen ik aankondigde een hond te willen was dan ook: " Hoe ga je dat doen tijdens de vakantie?"
Aangezien de teckelfokker ook beschikt over een pension leek dit helemaal geen probleem. 'Leek' ja!


In september naar het Zwarte Woud en in december naar Limburg was er geen probleem, Jelle ging gewoon lekker mee!
Maar ja, wintersport. Meenemen de piste op is geen optie. Alleen in het appartement? Thuis gaat het prima, maar wat als hij gaat blaffen of slopen? Een weekje naar het pension dan?
Alleen al bij de gedachte onstond er een levensgrote brok in mijn keel en werden mijn ogen waterig.
Mijn kleine mannetje een week lang helemaal alleen? Alleen in een kennel? Zonder zijn eigen mandje? Zonder zijn eigen speelgoed? Oke, de hele dag ravotten met andere teckels, maar wat als hij het niet leuk vindt?
Oke, oke, ik zal eerlijk zijn...waarschijnlijk had ik het er een stuk moeilijker mee dan Jelle, maar toch.
De oplossing lag bij mijn moeder die na al die jaren besloot de latten aan de wilgen te hangen.
En als je dan toch niet gaat skien dan kun je best wel goed gezelschap gebruiken :-)


Gelukkig hebben de eigenaren van het appartement geen bezwaar tegen een kleine hond. Ook bij ons vaste restaurant is mijn kleine vent welkom.
Dat wordt koffers pakken!!!!

dinsdag 3 januari 2012

Happy New Year!

De eerste oud en nieuw met mijn kleine vriend.
Hoe zal hij reageren op al dat geknal en die lichtflitsen?


Het stond voor mij al vrij snel vast dat ik oud en nieuw in ieders geval samen met mijn mannetjes zou vieren.
Alleen laten is al helemaal geen optie en om hem op deze speciale bij de oppas te dumpen was ook geen alternatief.
We zouden samen naar Waalwijk gaan om oud en nieuw bij mijn ouders te vieren.


Zaterdagochtend begon het geknal. Meneer maakte van de gelegenheid gebruik om zelf zijn wandeling te kiezen. En zo kon het gebeuren dat we in de ochtend al over het laarzenpad aan het wandelen waren, ver weg van alle knallers. Helaas moesten we voordat we terug de straat in konden wel langs een aantal vuurwerkknallende jongeren. Dat was misschien toch wel te veel van het goede. Eenmaal thuis was mijn kereltje heel bang.
Hij klom op schoot en zat te bibberen alsof hij het vreselijk koud had. Ach, dan maar lekker op schoot televisie kijken. Maar ja, er stonden toch nog enkele activiteiten op het programma, de vloer zuigen, konijnenkooi schoonmaken, douchen en opruimen. En dan is het toch lastig wanneer er een teckel op je arm zit.
Uiteindelijk viel meneer in slaap en kon ik snel nog wat zaken afwerken.
Rond vier uur richting de dierenwinkel, de konijnen kwamen nog wat snoep te kort.
Jelle mocht natuurlijk ook wat uitzoeken, kippenvleugeltjes en een groot bot (in verhouding met een kleine hond).


Eenmaal in Waalwijk was er van de bange hond weinig meer te merken, meneer wilde spelen. Later wilde hij zelfs wandelen, de knallen interesseerde hem weinig.
Om 12 uur stonden we voor het raam met zijn tweetjes naar het vuurwerk te kijken :-)


Gelukkig nieuwjaar....dat we in 2012 maar veel leuke dingen mogen doen saampjes.

dinsdag 27 december 2011

Teckel Jelle in Limburg

Maandagochtend 11.00 uur, Jelle zit met zijn koppie schuin op de mat naar me te kijken....ik pak verschillende zaken in, ook spulletjes van Jelle...wat is hier aan de hand?
De familie heeft besloten een midweek naar een huisje in Posterholt te gaan en Jelle en ik gaan mee.

Tijdens ons verblijf zullen we de kerstmarkten in Dusseldorf, Maastricht en de binnenstad van Roermond bezoeken. Omdat de weersvoorspellingen niet erg gunstig zijn heb ik voor Jelle een nieuwe jas aangeschaft. Ja, mijn hond heeft een jas aan!
Al enkele keren zijn  de weergoden ons niet gunstig gezind geweest tijdens de hondencursus. Het gevolg was een koud, verkleumd hoopje teckel dat thuis lag te rillen in zijn fleecedeken en de dagen erna spierpijn had en liep te sniffen.
Sinds meneer zijn jas heeft, trekt hij zich een stuk minder aan van kou en nattigheid. Jelle blij, ikke blij.

Helaas zat het weer niet mee deze week. Dinsdag werd Dusseldorf bezocht. Het was niet alleen koud, het was vooral nat, heel nat. Als de regen echt te erg werd, stopte ik Jelle in zijn tas zodat hij een beetje droger zat. Zodra het minder hard ging regen gaf meneer aan dat hij echt wel wilde lopen.
Hier en daar keken de mensen het hondje met de rode jas dat zo heerlijk liep te huppelen na.
Een echte bezienswaardigheid werd hij toen zijn outfit voor een winkel werd uitgebreid met een rendier diadeem.
Verschillende mensen maakten een foto van mijn mannetje. Van een Engelse dame kreeg hij na afloop zelfs een hondenkoekje. Het zou me niet verbazen als volgend jaar meerdere mensen mijn kleine Jelle met zijn  rode jas en rendier diadeem op hun kerstkaart hebben staan.

Merry Christmoose
‘s Avonds kon meneer zijn hartje ophalen voor de open haard. Lekker warm op zijn kleedje slapen.
Zijn slaapplaats voor de nacht beviel hem in het begin minder. Aangezien er ook vier cavia’s in de woonkamer sliepen moest Jelle achter de ren slapen. Nou, dat was hij niet van plan. Nog nooit heb ik hem horen huilen en/of blaffen, maar dit was genoeg voor de rest van zijn leven!
Oke, meneer mocht dus op de gang slapen, zonder ren en meteen was het stil J

Op woensdag stond Maastricht op het programma. Belachelijk dat ze deze stad aan prijzen met een kerstmarkt! Al snel hadden we deze ‘kerstmarkt’ met anderhalf kraampje bekeken, dus de stad maar in.
Ook hier regende het weer behoorlijk. Om zichzelf op te warmen besloot Jelle hier de matten en luchtgordijnen uit te testen. In bijna iedere winkel lag meneer te rollenbollen op de mat, dit tot groot vermaak van de aanwezige mensen.

Ook op donderdag in Roermond wist meneer op deze manier de aandacht te trekken. De mat bij Prada beviel hem niet, die bij Boss des te beter. En Jelle maar rollen! Verschillende winkels werden op deze manier uitgeprobeerd J Klanten of niet, Jelle genoot van zijn matmoment.

Vrijdag was het weer tijd om richting huis te rijden. Een korte stop bij een groot tuincentrum en daarna in de regen richting het noorden.
Dat mijn mannetje moe was van deze ervaring bleek wel bij thuiskomst. Rond drie uur nestelde hij zich op zijn favouriete plaats onder de salontafel van mijn moeder om vervolgens om half tien wakker te worden. ......lekker uitgerust om aan een nieuw avontuur te beginnen.

woensdag 30 november 2011

Hoor de wind waait......

Ik zat deze week te denken dat het toch echt weer eens tijd werd voor een nieuwe blog van Jelle.
Maarja, wat vertel je over alledaagse dingen? We zijn weer gaan wandelen? Logisch, met een hond.

Maar toen was het dinsdag, hondenschooldag!
Het waaide flink op ons trainingsveldje en Jelle ging heerlijk gehuld in zijn warme jas.
Na het spelen was het tijd voor de les.
We zijn druk bezig het volgen onder de knie te krijgen. Daarbij loop je met een lange lijn en volgt de hond letterlijk op de voet. Althans dat is de bedoeling.
Waar ik de vorige lessen een teckel had die nog net niet op mijn hielen geplakt zat, liep het nu allemaal wat anders.
Tijdens het wandelen kreeg ik opeens wel erg veel weerstand aan de lijn.
Meneer had er letterlijk de handrem opgegooid. Met vier poten de hakken in het gras!
Dus netjes terug en oefening opnieuw begonnen.
Even later weer weerstand aan de lijn.
Nu bleek ik mijn teckel op zijn rug over het gras aan het slepen te zijn!!!

Dan maar een zit en lig oefening. ‘Jelle zit!’ en ja hoor, daar lag meneer languit in het gras.
‘Nee, sit!’ en hoppa op zijn rug!
Dan maar weer lopen........

‘Sit en wacht!’ en voor ik goed en wel een stap opzij kon zetten was meneer al richting andere kant van het veld aan het lopen.
‘Af’ dan, ‘Nee, dat is niet op je rug gaan liggen....’

In gedachten al een advertentie voor marktplaats aan het opzetten (echt niet J), keek ik moedeloos om me heen.
En wat bleek...alle honden liepen te draken!
De ene dacht dat ‘sit’ toch echt betekende dat je tegen je baas op moest springen.
De andere liep tijdens het volgen te happen naar de staart van zijn voorbijganger.
Een andere cursist probeerde met weinig resultaat haar 30 kilo zware ‘pup’ in bedwang te houden.
En weer een ander was door zijn snoepjes heen omdat alleen dan de hond nog enigzins aandacht had.

Wat hebben we geleerd deze les:
Door de wind komen commando’s niet altijd even goed bij die flaporen aan!
Ik ben best een geduldig persoon, maar ook bij mij komt de bodem weleens in zicht!

Nu bleek meneer ’s avonds na de cursus niet eens moe! Normaal kruipt hij heerlijk op schoot en gaat slapen, vanavond bleef hij maar spelen.
Gelukkig ging hij rustig naar de bench. Tegenwoordig blijft de bench ’s nachts open en zet ik er voor de vorm het rennetje omheen. Niet afgesloten, hij komt er toch nooit uit.
Voel je hem al aankomen?
Normaal gesproken heeft hij de grootste moeite om ’s morgen zijn bench uit te komen, nog net iets langer blijven liggen, veel kreunen, rekken en strekken. Vanochtend hoorde ik tijdens het aankleden zijn belletje al, een teken dat hij wakker was.
Dus toog ik richting keuken en deed de deur open.
En daar zat meneer, prins heerlijk voor de deur op de mat te wachten tot ik kwam.
Vanavond het rennetje toch maar even dicht doen!

vrijdag 18 november 2011

Het gaat goed met Teckel Jelle

Het is al even geleden dat Teckel Jelle van zich liet horen.
Dat betekent niet dat er niets meer te doen is in zijn kleine teckel leven.
Nu de dagen korter worden is het 's avonds vroeger donker en dat was toch wel even wennen.
Moet je ineens in het donker gaan wandelen. Aangezien niet alle wegen hier even goed verlicht zijn, is dat wel eens eng! Ga je van een goed verlicht fietspad ineens een donkere landbouwweg op....dat gaat dus niet altijd even vlot.


Inmiddels is meneer ook begonnen aan het vervolg van de puppycursus, de gehoorzame huishond.
Hij vindt het leuk! Iedere keer als we uit de auto stappen bij de trainingslocatie, gaat zijn neus de lucht in en wordt hij helemaal enthousiast. Nouja, als het niet regent dan. En ook niet als hij moet gaan liggen op het natte gras. Op de een of andere manier hangt hij net met zijn buikje boven het gras en zodra ik even niet oplet zit meneer alweer op zijn kont.
Maar het spelen vindt hij fantastisch! Keihard rennnen over het grasveld of rollenbollen met Babs. Het springen over hindernissen en het rennen door de tunnel zijn ook wel aan hem besteed.


Op zondag begint een traditie van boswandelingen te ontstaan.
We hebben een kaart gekocht met alle wandelroutes in de omgeving en in het bijzonder in en rond de Loonse en Drunense Duinen. En zo wordt er al weken ieder zondag een rondje bos en/of duinen gedaan.
Jelle vindt het heerlijk! Zodra we het bos inlopen begint hij te springen en te snuffelen. Neus op de grond, staart omhoog en gaan maar!
Tussendoor pauzeren we op een bankje of boomstam waarbij er voor Jelle steevast water en wat lekkers is, natuurlijk vergeten we onszelf ook niet.
Afgelopen zondag had meneer zo genoten van de wandeling dat hij bij thuiskomst niet veel verder liep dan de mat in de hal. Toen ik zijn fleecedeken had uitgepakt nam hij niet eens de moeite naar zijn bench te lopen, maar installeerde zich prinsheerlijk op de mat........


Is het dan zo ideaal hondje? Ach, heeft niet ieder hondje een stukje karakter?
Jelle wil steevast aandacht als ik thuiskom van mijn werk. Dat klinkt redelijk want hij is immers alleen thuis geweest. Maar meneer geeft zelf aan hoeveel. Gaan we naar zijn zin te snel weer op pad dan gaat meneer zitten piepen in de autobench en zou hij liefste op schoot zitten.
En dan het eten......Jelle eet niet! Tenminste Jelle eet niet thuis. Dan ga je denken: 'Zou hij de brokken niet lekker vinden?' Nou, dat is het dus niet want zodra we bij mijn ouders aankomen, eet hij een bak brokken leeg. Andere bakjes dan? Eerst had ik hele mooie bakjes met een RVS binnenkant, deze heb ik vervangen door plastic bakjes net als bij mijn ouders. Oke, ze zijn blauw in plaats van groen. Maar toen ik de bakjes vorige week meenam naar mijn zus, met mijn eigen brokjes, at meneer rustig zijn bakje leeg.........
Zou het dan toch de omgeving zijn? Bij mijn ouders zit meneer altijd heerlijk met zijn kont op de mat, terwijl ik een tegelvloer heb. Maar helaas ook het matje voor zijn bakken thuis zet hem niet aan het eten.
Oplossing: drie tot vier keer in de week naar mijn ouders! Ik kan er heerlijk een hapje mee eten en Jelle eet een hele bak voer leeg.
Er is nog 1 alternatief dat we nu uitproberen: Het bakje van mijn ouders staat nu bij mij in de keuken :-)

woensdag 2 november 2011

Drup, drup, drup........

Nadat Jelle op 11 oktober zijn certificaat voor de puppycursus had behaald, was het tijd voor de herfstvakantie. De hondenschool sloot twee weken aangezien de eigenaren op vakantie gingen.


Gisteren was het dan eindelijk zover...we konden weer naar school, deze keer naar de cursus Gehoorzame Huishond 1.
En was het al dagen best lekker weer, gisteren waren de weergoden ons niet gunstig gezind.
Al toen we bij school aankwamen regende het.
Jelle was blij al zijn vriendjes en vriendinnetjes weer te zien, er werd vollop gespeeld.
En wat een geluk! Kleine Babs volgt de cursus toch en zo kon Jelle met haar ravotten.


Helaas waren beide hondjes tijdens het spelen al kletsnat en dat werd alleen nog maar erger.
Gedurende de hele cursus zat Jelle tussen of op mijn laarzen om maar een droog plekje te vinden. Hij begon zelfs te bibberen van de kou!
De trainster had maar een oplossing. Onder je jas en warmhouden dat beestje!
Tja, de beslissing is dus genomen...Jelle krijgt een jasje.
Jelle's nieuwe jas?
Of toch een winterexemplaar?



Nog even kijken welke het wordt......

donderdag 27 oktober 2011

Kleine hondjes worden groot!

Het mooie weer verrast ons in oktober.
Afgelopen zondag was het dan ook veel te mooi weer om binnen te zitten.
Omdat Jelle graag in het bos loopt maar ook graag in het zand speelt, gingen we naar de Loonse en Druinense Duinen.
Wat een feest!
In het bos is zoveel te ruiken en in het zand kun je zo lekker graven.....
En als je dan de foto's zo ziet dan valt het op dat het puppy er langzaam afgaat en plaatsmaakt voor een serieus teckelkoppie...dat overigens nog steeds om op te vreten is!


 
Kan ik nu weer verder?